четверг, 30 октября 2014 г.

Вуружан Вурэтра. Гісторык Казаран. Койданава. "Кальвіна". 2014.





    Павел Лявонавіч Казарян нарадзіўся 20 чэрвеня 1955 г. у в. Кашкатан (цяпер Васкеван) Наемберанскага раёна Армянскай ССР, армянін.
    У 1970-1972 гг. - навучэнец прафтэхвучэльні, у 1972-1973 гг. - сьлюсар тралейбуснага парку ў м. Ерэване, у 1973-1978 гг. - студэнт Ерэванскага дзяржаўнага ўнівэрсытэта, у 1978-1986 гг. - настаўніцкая праца ў Верхаянскім раёне Якуцкай АССР.
    У сакавіку 1985 - абараніў дысэртацыю на сушуканьне навуковай ступені кандыдата гістарычных навук па тэме “Верхоянская палітычная ссылка ў другой палове XIX - пачатку XX стагодзьдзя.
    З 1986 г. у Інстытуце мовы, літаратуры і гісторыі Якуцкага філіялу Сыбірскага аддзяленьня АН СССР на пасадзе малодшага навуковага супрацоўніка аддзела гісторыі.
    Затым самастойна распрацаваў праграму па мала вывучанай тэме “Вызваленчы рух у Расеі і якуцкая палітычная ссылка XIX - пачатак XX стагодзьдзя”, якая ўваходзіла ў мэтавую праграму СА АН СССР “Гісторыя Сыбіры. Гістарычны досьвед засваеньня Сыбіры”.
    У 1988 г. быў пераведзены на пасаду навуковага, а затым старэйшага навуковага супрацоўніка, праходзіў дактарантуру ў Інстытуце гісторыі, археалёгіі і этнаграфіі народаў Далёкага Ўсходу Далёкаўсходняга аддзяленьня Расейскай АН.
    У сьнежні 1998 г. абараніў дысэртацыю на сушуканьне навуковай ступені доктара гістарычных навук па тэме “Якуцкая палітычная спасылка ў сыстэме карнай палітыкі царызму”.
    З 2000 г. галоўны навуковы супрацоўнік Інстытута гуманітарных дасьледаваньняў АН PC(Я), з 2002 г. прафэсар Якуцкага дзяржаўнага ўнівэрсытэта.
    Быў чальцом Канстытуцыйнай камісіі і яе працоўнай групы па распрацоўцы новай Канстытуцыі PC(Я), старшынёй Зьвязу армян Якутыі. Старшыня рэгіянальнага аддзяленьня Зьвязу армян Расеі.  У кастрычніку 2003 - абраны чальцом Генэральнай Рады Сусьветнага армянскага кангрэса.
    Апублікавана 130 навуковых і 50 навукова-папулярных артыкулаў у якіх разглядаецца лёс выгнанцаў з Беларусі.
    Ён: сапраўдны чалец Расійскай Акадэміі прыродазнаўчых навук; сапраўдны чалец Акадэміі Паўночнага Форума; доктар гістарычных навук; чалец Рускага геаграфічнага таварыства; чалец Зьвязу журналістаў Расіі; ганаровы грамадзянін Верхаянья; заслужаны работнік культуры Рэспублікі Саха(Якутыя), вэтэран працы Расеі; сустаршыня Грамадзкага руху “Кансалідацыя”.



    Апошнім часам прадстаўнікі “гнілой якуцкай інтэлігенцыя, якія адразу абураюцца, калі яе перастаюць цалаваць “у дупу”. Ёю быў нават складзены:
                                                    Сборник ляпов Казаряна
    Якуты - это очень юный народ и отсчет нашей истории идёт с 16 века.
    Якуты имеют этническое самосознание, которое находится на уровне ребенка.
    Якуты - единственный этнос в Сибири, в котором хранителем генофонда выступает не мужчина, а женщина.
    Якуты ассимилировались не только с нижестоящими народами (ламутами, тунгусами и чукчами), но и с теми, кто был выше – русскими, украинцами, поляками.
    Современные якуты произошли от смешения женщин-якуток с мужчинами разных национальностей.
    Таких эпосов в мире не перечесть (об Олоҥхо).
    Для меня высшая ценность - это принадлежность к сообществу под названием якутяне. Ты должен этой земле, на которой живешь, отдать долг.
    Тыя, хто не належыць да “гнілое якуцкае інтэлігенцыі” не бачаць у гэтым абразы акрамя прэзыдэнта РС(Я) Егора Апанасавіча Барысава, які прыняў адпаведныя меры ў адносінах Казарана: “Как президент республики, я против, чтобы Казарян участвовал в подготовке издания “Истории Якутии...”

    Творы:
    Город Верхоянск. Исторический очерк. Якутск. 1988.
    Верхоянская политическая ссылка 1861-1903 гг. Якутск. 1989.
    Под северным сиянием. К 50-летию основания Батагая. Якутск. 1989.
    Олекминская политическая ссылка 1826-1917 гг. Якутск. 1995.
    Олекминская политическая ссылка 1826-1917 гг.  2-е доп. изд. Якутск. 1996.
    История Верхоянска. Якутск. 1998.
    Якутия в системе политической ссылки России, 1826-1917 гг. Якутск. 1998.
    Генезис политической ссылки в России (конец ХV-нач. ХIХ в.). Учебное пособие. Владивосток. 1999.
    Якутская политическая ссылка. (Историко-юридическое исследование). Учебное пособие. Якутск. 1999.
    Численность и состав участников польского восстания 1863-1864 гг. в якутской ссылке. Якутск. 1999.
    Ссылка в Сибирь (конец XVI-нач. ХIХ в.). Учебное пособие. Владивосток. Якутск. 1999.
    История Верхоянска. Якутск. 2003.
    Варужан Вурэтра,
    Койданава.